Halte 26 – Ibiza

De Hoge Snelheidstrein die Chantal heet vertrok begin dit jaar van Station Blaak. De trein is na 23 september 2017 gehuld in de regenboogkleuren van onze wereldkampioen Chantal! Leuk dat je ook voor deze treinrit een kaartje hebt gekocht.
De trein stopte na de voorjaarsklassiekers in Ibiza waar Chantal genoot van een weekje vakantie… 

‘Work hard, play hard! De boog kan niet altijd gespannen zijn. Dat is iets waar ik de laatste jaren steeds beter in ben geworden… die balans vinden. Ik hou ervan om keihard te trainen, 24/7 met mijn sport bezig te zijn en er echt alles voor te doen. Maar ik hou ook van het leven. Lekker eten, gezelligheid, reizen, shoppen, leuke dingen doen. Ik krijg energie van mensen om me heen en het sociale leven.
 Topsporter zijn en van het leven genieten. Op het eerste gezicht gaat dat niet samen. Toch heb ik er redelijk balans in kunnen vinden. Ik doe wat ik leuk vind. Ik heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt, ik train elke dag met plezier en naast het fietsen kan ik de rust en ontspanning vinden door af en toe gewoon lekker van het leven te genieten, en dan komen de prestaties vanzelf.

Zoals velen heb ook ik die ontspanning nodig om te kunnen presenteren. Sommige sporters kunnen dat heel goed door op de bank te gaan liggen om films kijken of een goed boek te lezen. Dag in dag uit.  Dat kan ik niet, althans dat kan ik niet altijd. 

Natuurlijk hang ik niet elke weekend in de kroeg, want het is gewoon kei- en kei hard werken. Ik ben vaak helemaal gesloopt en dan ook ik lig na een intensieve training of een wedstrijd helemaal uitgeteld op de bank. Nou dan heb ik echt nergens zin in kan ik je vertellen. Dan doe ik lekker mijn joggingbroek aan en dan vind ik het wel goed. Soms weken, maanden achter elkaar. 

Maar op de momenten dat het kan doe ik heel graag leuke dingen en daar kan ik dan ook echt van genieten. Dan bestel ik gewoon een hamburger met friet en mayo als we uit eten gaan. Dan drink ik gerust een glas wijn, lig ik veel te laat op mijn bed of wandel ik de hele middag door de stad op schoenen die er gewoon mooi uitzien maar die eigenlijk helemaal niet lekker zitten hahaha. Als ik een zo’n dag heb gehad dan ben ik misschien wel wat vermoeid, maar dan kan ik er weer tegenaan. Het doet me goed.

Zeker in het begin van mijn wielercarrière heb ik daar mee geworsteld. Ik kon van dat soort dingen echt niet genieten. Ik deed het wel hoor, maar dan voelde ik me achteraf schuldig. Ik dacht dat het onprofessioneel was en dat ik niet goed met mijn sport bezig was. Dus wat ontspanning zou moeten zijn kostte mij eigenlijk energie. Ik dacht aan wat anderen wel niet van me zouden denken. Slotsom: ik had niet voor mijn sport geleefd en ik haalde er ook nog eens geen plezier uit…

Soms stond de boog toen veel te gespannen. Ik moest dan van mezelf elke dag een uurtje extra trainen. Leuke dingen doen? Dat kon echt niet. Ik nam geen tijd voor mezelf, terwijl ik dan wel de hele dag met mezelf bezig was. Of juist andersom, dan dacht ik “ah Chantal, dat komt wel goed joh”, en dan lag ik weer te laat op bed of was ik een kilootje te zwaar. Vervolgens had ik een schuldgevoel… Alles of niets, de balans was foetsie. Dat typeert wel een beetje mijn karakter. Ik zeg eerlijk daar heb ik balans in moeten vinden, ik moest het leren.

Ik moest leren dat er niet één manier is om de top te bereiken. Het kan op 100 verschillende manieren, zolang je maar jezelf bent, bij jezelf blijft en zolang je maar weet wat jou gelukkig maakt. Want als je lekker in je vel zit dan is keihard trainen en alles doen en laten juist leuk! Dat kost het geen moeite. 

Nu ik die ervaring heb gaat dat allemaal een stukje makkelijker. Een paar jaar geleden zou ik het niet in mijn hoofd gehaald hebben om een week op vakantie te gaan na mijn voorseizoen en nu pak ik zonder moeite mijn koffer in en vertrek ik samen met Lars voor een week naar Ibiza.

Ik heb me de afgelopen winter te pletter getraind. Af en toe bloed, zweet en tranen. Letterlijk ja. Ik was helemaal klaar voor het voorjaar en het ging als een raket. Ik heb een prachtig voorseizoen gehad met als hoogtepunt natuurlijk de winst in de Amstel Gold Race. (Lees halte hiervoor) Dan moet je gewoon een weekje rust nemen. Een weekje zonder fiets. Maar voor mij is een weekje zonder fiets niet genoeg. Zo ben ik. Ik vind het dan fijn om een weekje niet voor mijn sport te leven. Even nergens aan te denken en geen topsporter te zijn.

Dat is op Ibiza aardig gelukt. Ik heb wel een keer de mountainbike gepakt, waar ik ook weer intens van genoot, want ik kan niet stil zitten en ik hou gewoon teveel van fietsen. Maar het hoefde niet, dat is een groot verschil!

Kortom het was een hele geslaagde week. Daarna was ik een dag thuis voordat ik naar Yorkshire vloog. Nu ben ik weer volop in training, ik ben weer helemaal fris en gereset. Woensdag 13 juni begint de Woman’s Tour… ik heb er ontzettend veel zin in!’

Chantal

1Reactie
  • Arie den Braven
    Geplaatst op 11:11h, 16 mei Beantwoorden

    Mooi om te lezen hoe de topsportster Chantal tot die prachtige prestaties komt.

Geef een reactie