Halte 18 – De Ladies Tour of Norway

De Hoge Snelheidstrein die Chantal heet vertrok begin dit jaar van Station Blaak. De voorbije weken trok de trein via Denemarken en Zweden naar Noorwegen waar Chantal deelnam aan de Ladies Tour of Norway.

Wat heeft Chantal met Scandinavië? De Spookrijder belde haar op!
Veel leesplezier bij Halte 17: De Ladies Tour of Norway!

Hi Chantal, lang geleden! Hoe gaat ie?

Goed! Heerlijk om weer even thuis te zijn na twee weken van huis te zijn geweest. Ook vind ik het lekker om even andere dingen dan fietsen aan mijn hoofd te hebben. Ik heb twee weken in een hotel gezeten met alleen maar wielrensters. Je weet wel eat, sleep, train, repeat…
Het is heel fijn om thuis te zijn, om te kunnen koken waar je zelf trek in hebt en om de kamer en badkamers weer eens met Lars te delen hahaha!
En ik geniet er onwijs van om na mijn training een middagje naar de stad te gaan met mijn zus en het uitgebreid over haar vakantie te hebben..

Wanneer ben je teruggekeerd?
Maandag 21 augustus. Normaal vliegen we op de dag van de laatste etappe nog naar huis. Maar we hadden zondag een lange etappe en de finish was laat. We sliepen dus nog met z’n allen een nachtje in een Airport Hotel bij Gothenborg.

Hoe reisden jullie van Zweden naar Noorwegen? Was het een lange reis?
In Zweden sliepen we in het dorpje Alingsas. Het was maar 3 uurtje rijden naar Halden (Noorwegen). We rijden met de auto’s van de ploeg. De vrachtwagen en de bus vertrekken altijd wat eerder.

Wat waren de verwachtingen vooraf van de Ladies Tour of Norway?
We wilden met de ploeg gewoon mooie resultaten halen. Een etappewinst zou super zijn en een klassement komt dan eigenlijk vanzelf. Ik had persoonlijk gedacht dat de koers lastiger zou zijn. Ik vond het dus wel een beetje jammer dat het parcours niet erg selectief was.
Het draaide vooral om de massaprint en boni-seconden onderweg. Iets voor de echte sprinters dus. Leuk, maar niets voor mij. We hebben wel mooie uitslagen gehaald. Christine werd een keertje knap derde en Megan won de laatste etappe en werd tweede in het eindklassement.

Hoe ging het over het algemeen?
Het ging wel lekker. Ik voelde me goed en we hadden lol in het koersen.

Lol? Vertel!
Gewoon in de wedstrijden hoor.

Lol onderweg bedoel ik eigenlijk meer. Je zullen toch wel eens onderling een Top10-lijstje maken welke rensters de dikste kont hebben of zo?
Hahaha nee joh! Als we koersen is het 100% concentratie. Voor jouw lijstje heb ik alleen tijd als ik een keertje met jullie ga trainen…dikste kont en dikste buik hahahaha!

Hey Chantal….dat incident met die boot…wat gebeurde er nou precies?
Ja dat incident…. super lullig!
We hadden een lus gehad en daarna reden we nog finale die bestond uit vier plaatselijke rondjes. En precies in de laatste ronde, op het moment dat wij moesten passeren, ging de brug open. Het was gewoon een hobby bootje….
Wij hadden Kasia (Powlowska, mjh) in de kopgroep zitten. Ze reed voor de winst en zou een serieuze sprong maken in het klassement. Op het moment dat ze in de remmen moesten, hadden ze nog 30 seconden voorsprong. En de regel is: in geval van een ongeluk, een passerende een boot of trein wordt de kopgroep weer bij het peloton gevoegd als de voorsprong minder dan 30 seconden bedraagt. Helaas voor Kasia. Wij baalden als een stekker met haar mee.

Is toch belachelijk! Vind je niet dat een kopgroep altijd een voorsprong moet behouden?
Tja regels zijn regels. Maar ik vind het wel belachelijk dat dit kan gebeuren in de finale van een wedstrijd. Ik bedoel, die boot of brugwachter hadden toch even kunnen wachten? De kopgroep, het peloton en de volgauto’s zijn in één minuut voorbij gescheurd!

Hoe is het koersen in Scandinavië?
Ik hou van Scandinavië! Denemarken is mooi, Zweden nog een beetje mooier, maar Noorwegen is dus echt prachtig! Veel meren, heuvels en super groen. De lucht is er fris. Het is echt een natuurland en daar houd ik van.

De Ladies Tour of Norway is een, met alle respect, betrekkelijk onbekende ronde. Voetballers maakten onlangs melding over motivatieproblemen. Dus moeite met zich oppeppen tegen relatief kleine tegenstanders. Hebben jullie / heb jij daar ook onbewust last van?
Grappig dat je dat zegt, want op papier zijn de Holland Ladies Tour en de Ladies Tour of Norway even groot: het zijn allebei etappekoersen me allebei dezelfde UCI-World Tour status! Bovendien stonden de beste rensters aan het vertrek. Dus het waren zeker geen mindere tegenstanders, alleen een ander soort tegenstanders. Dit was meer voor de sprinters.

Nee duidelijk, maar die voetb….
Hey hallo, ga ons nou niet vergelijken met voetballers alsjeblieft! Zij voetballen lang niet zoveel wedstrijden als dat wij doen in één seizoen. Maar, ik geef toe, natuurlijk heb ik daar ook weleens last van. Je kunt niet alle wedstrijden die je doet top aan de start staan en super gemotiveerd zijn. Wij doen zoveel wedstrijden en ons seizoen is zo lang dat dat echt onmogelijk is.
Nu moet ik zeggen dat als ik mijn nummer op spel, ik eigenlijk automatisch gemotiveerd raak. Ik probeer altijd het allerbeste eruit te halen. Maar het is waar dat ik voor de ene wedstrijd meer motivatie heb dan de andere. Dat heeft ook alles met je persoonlijke doelen te maken natuurlijk.

Hoe zien de komende dagen eruit?
Trainen, uitrusten en me zo goed mogelijk voorbereiden op de Boels Rental Ladies Tour.

Mis je de trainingen met je iets te dikke en te oude fietsvrienden uit Rotterdam e.o.?
Hahaha jazeker! Een koffierondje met appeltaart en slap ouwe hoeren is één van mijn favoriete “trainingen” hahaha…

***

Dank voor jullie aandacht en tot de volgende halte!

 

(interview en tekstbewerking Marco Hendriks / www.spookrijden.nu)

Geen reacties

Geef een reactie