Halte 11 – Station Berkel en Rodenrijs

 

De Hoge Snelheidstrein die Chantal heet vertrok begin dit jaar van Station Blaak. De trein trok na het laatste Station Yorkshire naar de remise in Berkel en Rodenrijs voor een kortstondige stop voor de noodzakelijke rust en onderhoud.

De Spookrijder belde haar vorige week vanaf Alpe d’Huez op:

Blakie?

Hoi Marco!

Hoi! We hebben je een tijdje niet meer gesproken. Alles goed?

Klopt helemaal. Na Yorkshire heb ik het even wat rustiger aan gedaan. Dat moest wel. Ik had de hele winter hard getraind en daarop volgde natuurlijk een zwaar voorseizoen. Dit was hét moment voor een stapje terug. Even resetten.

Helemaal niet gefietst?

Nou mínder vooral. Ik heb vooral tijd vrij gemaakt gehad voor andere dingen, “leuke” dingen, zoals een terrasje pakken, een ijsje eten, shoppen, noem maar op. Dingen die ik niet zo snel doe als de boog gespannen staat. Maar natuurlijk heb ik ook nog gefietst, want dat hoort ook zeker bij “leuk” hahaha!

Vertel!

Zondag 30 april, een dag na Yorkshire, heb ik meegedaan aan de Tour de Jordex voor het goede doel. Ik begeleidde het peloton met Johan van der Velde en Bart Voskamp, dat w…

Ja houd maar op….ik was erbij…. zelfs toen we over de 45 kilometer per uur reden, haalde je me nog fluitend in…

Hahaha. Maar het was een mooie dag. Heerlijk gefietst met jullie en helemaal omdat we daarmee de Alpe d’HuZes actie van Ruud Maaskant van Jordex ondersteunden! Hartstikke goed!

Klopt, hij heeft gisteren met jouw Lars haast vijf keer de Alpe d’Huez beklommen! Ze hadden het gehaald als het noodweer niet was uitgebroken boven de Alpe…

Ik hoorde het. Knap hoor!

Maar goed, wat gebeurde er na de Tour de Jordex zoal?

Ik heb samen met Marieke van Wanroij, een oud-ploeggenote en vriendin, een ontzettend leuke clinic voor Passo di Gavia groep en de Alpe d’HuZes groep gegeven. Jammer dat jij daarvoor moest afzeggen, maar deze clinic werd heel goed ontvangen en ik vond het bovendien erg leuk om te doen. Dat smaakt echt naar meer!

Ik hoorde het al van de jongens. Ik hoop er een volgende keer echt bij te zijn. Maar goed…verder?

Weet je de tijd thuis is me alles waard, maar er moest natuurlijk toch gewerkt worden. Dus vertrok ik 14 mei naar Toscane voor een trainingskamp met de Nederlandse selectie… nou dat was geen straf!

Vertel!

Heerlijk getraind, mooi weer, goede koffie en prachtige views.

Is dat eigenlijk niet wat vroeg in het seizoen? Het WK wordt toch pas eind september gereden?

Klopt, maar het is goed om samen te komen voor het EK en WK, want normaal zijn we natuurlijk elkaars concurrenten. We hebben het erg leuk gehad met elkaar. De selecties voor het EK en WK moeten nog natuurlijk nog bekend gemaakt worden, dus dat is nog eventjes afwachten.

Niet verkeerd bedoeld hoor, maar is het ook niet een tikkeltje saai?

Saai? Hoe kom je dáár nou bij? Ik vind het juist heerlijk! Eat, sleep, train, repeat. En het moet ook. Ik bedoel, ik had genoeg lol gehad, dus het is heerlijk om weer in de serieuze modus te schieten!

En hoe was die overgang?

Oeff hahaha! Nee,een makkie was hard fietsen niet. Maar ik heb er wel enorm van genoten en ik heb er echt goed getraind. Ik merkte dat ik heel snel beter ging rijden. Kijk, fietsen verleer je natuurlijk niet hahaha, maar mijn basisconditie bleek nog zo goed dat ik na een rustperiode van twee weken echt weer serieus hard kon fietsen. En minstens zo belangrijk: mijn hoofd was weer helemaal fris! Héérlijk! Anders moet je eens kijken naar mijn fotogalerij. Daar staan enkele leuke foto’s in van het  trainingskamp in Italië.

Doe ik! En na Toscane?

Eenmaal thuis kon ik direct aan de bak. Ik heb het DK tijdrijden gereden (1), de Ronde van Lekkerkerk (4), een zogenaamde ‘sponsor ride’ met de ploeg op vrijdag en Gooik-Geraardsbergen-Gooik…die was niet zo’n succes trouwens….

Wat gebeurde er?

Weet je, alles in één week… een drukke boel. Ik baalde wel van Gooik. Een DNF (Did Not Finish¸mjh) niet iets om trots op te zijn. Ik moest passen uit een groep van 30 en daar reed ik dan in mijn eentje. De rest van het peloton was al uit koers gehaald en omdat ik daar alleen reed moest ik ook stoppen. Laten we hier maar snel over ophouden. Ik had echt m’n dag niet. Last van de warmte, kramp en misschien nog een beetje vermoeid van de vele fietsuurtjes. One of those days zullen we maar zeggen. Niets om trots op te zijn. Ik heb wel Rodania gezien…en gehoord! Ik moest meteen aan ons verhaal denken van Omloop Het Nieuwsblad.

Kan gebeuren, je moet alles een keertje hebben meegemaakt in je leven Chantal! En nu? Die tweede helft van het seizoen? Zin in?

Enorm! Er staat veel op het programma, veel leuke dingen en belangrijke wedstrijden. Check mijn agenda maar op de website!

OK! We gaan je volgen Blakie! Heel veel succes en tot het volgende station!

Gaaf! Ik kan niet wachten!

 

 

Geen reacties

Geef een reactie